Gezocht: beleid. Hoeft niet goed te zijn.

Het gaat lekker

Nederland is één van de fijnste landen ter wereld om in te wonen. Cijfers van het OECD benadrukten dat onlangs maar weer eens. Het kan geen kwaad je af en toe te realiseren dat 99 procent van de wereldbevolking erg graag met ons zou willen ruilen. Dat het hier zo fijn is, hebben we mede te danken aan een hele reeks kabinetten die sinds de Tweede Wereldoorlog hebben bijgedragen aan de welvaart van Nederland. Van al die kabinetten is kabinet Rutte II het beste. Aldus Rutte.

I beg to differ. Rutte en de zijnen hebben het niet gemakkelijk, dat moet ik ze nageven. Heel Europa heeft het zwaar en het is erg lastig om je als klein exportland te onttrekken aan algehele malaise. Er zijn bovendien geen twee economen te vinden die het eens zijn over hoe dat dan zou moeten. Zie dan maar eens precies het juiste beleid te voeren om Nederland zo snel mogelijk uit te crisis te helpen. Toch zal het kabinet iets moeten doen. Het minste wat we van ze mogen verwachten, is dat ze überhaupt beleid voeren. Continue reading

Brief aan Halbe Zijlstra

“Het H-woord is gevallen. Nu gaat blijken of de hoofden van Teeven en Weekers meer waard zijn dan het gezicht van de VVD.”

Geachte heer Zijlstra,

Vorige week schreef ik aan Frans Weekers dat ik vermoedde dat hij een motie van wantrouwen niet zou overleven. Dat vermoeden baseerde ik op het feit dat het huidige kabinet een uitruilkabinet is en dat de VVD dankzij het aanblijven van Teeven al bij de PvdA in het krijt stond. Ik dacht dat ze de PvdA niet opnieuw zouden willen vragen een VVD Staatssecretaris in het zadel te houden.

Ik had het fout. Weekers bleef vrij probleemloos overeind in het debat en overleefde de motie. Met dank aan de PvdA. In mijn brief aan Weekers schreef ik ook dat áls Weekers zou aanblijven, we snel achter zijn politieke waarde zouden komen. Dat is dus nu het geval. U liet er geen gras over groeien en doorbrak twee dagen na het debat het taboe op de hypotheekrenteaftrek. Continue reading

Brief aan de VVD

Het wordt spannend of het Rutte lukt om naast zijn tegenstanders, ook zijn achterban tevreden te houden.“Het wordt de komende tijd spannend of het Rutte lukt om behalve zijn tegenstanders, ook zijn eigen achterban te vriend te houden.”

Beste VVD’ers,

Als een konijn uit de hoge hoed was daar afgelopen week ineens het sociaal akkoord. Werkgevers blij, werknemers blij, kabinet blij, oppositie niet al te boos. Als het de belangrijkste taak is van de minister-president om de boel bijeen te houden, dan heeft Rutte het goed gedaan. Toch staan jullie bij de VVD niet massaal te juichen. De JOVD wil de hele tent zelfs het liefst afzinken.

Dat komt doordat Rutte’s doel om de regering op de rit houden, verschilt met dat van de VVD om bij de volgende verkiezingen weer zoveel mogelijk stemmen te halen. Die spanning is er natuurlijk tussen iedere premier en zijn partij, maar Rutte toont zich zó flexibel (of ruggengraatloos; perspectief doet een hoop) om zijn doel te halen, dat hij de beloftes vergeet die hij de VVD-stemmer heeft gedaan. Continue reading

Kattebelletje aan Hans Wiegel

“Terwijl u victorie kraaide, presenteerde het Nibud cijfers over uw ongelijk.”

Geachte heer Wiegel,

Uw optreden van de afgelopen weken deed mij terugdenken aan 2005, toen ik in het bestuur van mijn dis­puut zat. Hoewel het niet in de aard van het dis­puut lag om lang en uit­ge­breid te ver­gaderen, ontk­wa­men we er niet aan om twee of drie keer per jaar met elkaar de lopende zaken door te spreken. Het waren sessies waarin een hoop werd gespro­ken, maar weinig gezegd. Ver­plichte nummers.

Op iedere vergadering was wel een type als u aanwezig. Het type dat onmiskenbaar veel heeft betekend voor het dispuut, maar de voeling inmiddels wel een beetje kwijt was. Desalniettemin ging hij ons staan uitleggen hoe wij de boel moesten rege­len. Erg vermoeiend, want je kon ze niet zomaar afwimpelen en als het tegenzat, hitsten ze nog het hele dispuut tegen je op ook. Continue reading

Brief aan Lodewijk Asscher

“Rutte de corpsbal en Asscher de diamantair. Dat wordt wel wat.”

Geachte heer Asscher,

U bent politiek behendig, gedreven, ambitieus, zelfverzekerd, 38 jaar oud en hét politieke talent van de PvdA. Aldus de NOS. U bent bovendien een rasechte Amsterdammer en tot op heden alleen actief geweest binnen de Amsterdamse politieke scene, waarmee ook direct is verklaard dat u voor mij – een rasechte Rotterdammer – relatief onbekend bent.

Dat gaat snel veranderen, want vanaf maandag bent u als vicepremier de op één-na belangrijkste man van het land. Als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid staat u dan bovendien aan het hoofd van het op één-na grootste ministerie. Een aardige carrièrestap! Continue reading