Ik ben niet zo van de goede voornemens. In ieder geval niet specifiek rond de jaarwisseling. Los van het feit dat ik oud en nieuw overrated vind, heb ik nooit zo goed begrepen waarom er dan opeens van alles zou moeten veranderen. Stoppen met roken, meer sporten, minder drinken; als je concludeert dat er iets in je gedrag moet veranderen, waarom zou je er dan mee wachten tot het eind van het jaar? Verander gewoon op het moment van je constatering. Het feit dat je het zonder logische reden uitstelt, geeft aan dat het kan wachten, en dan dus automatisch niet zo heel belangrijk is. Niet heel verwonderlijk ook dat negen van de tien goede voornemens al weer verbroken worden voordat de vuurwerkdampen goed en wel zijn opgetrokken.

Komende week teken ik mijn eerste jaarcontract nadat ik Master Media en Journalistiek heb behaald. Na drie maanden uren te hebben geschreven krijg ik dus een vaste(re) aanstelling en mag ik mijzelf onderzoeker bij stad en bedrijf  noemen.  In de praktijk zal er niet veel veranderen, zo zit ik bijvoorbeeld nog steeds op de plek het dichtst bij de keuken, dus koffiezetten zit nog steeds in mijn takenpakket. Wel erg fijn om de zekerheid en waardering te krijgen die uit het contract voortkomen.

Omdat ik maar vier dagen in de week zal gaan werken, heb ik tijd over. Uiteraard zal ik me ten opzichte van mijn vriendin, die wel vijf dagen per week werkt, opstellen als ideale vriend en als een heuse Henny H. wekelijks het huis afstoffen. Maar ik woon niet groot genoeg om daar een dagtaak aan te hebben. Dus ik kwam op het idee om dan eens in de week mijn beschouwingen op wat ik om mij heen zie gebeuren wereldkundig te gaan maken.  Nog steeds geen dagtaak, maar alle beetjes helpen, en als jongeman met ambities op het schrijversvlak kan het bovendien geen kwaad om zo nu en dan eens wat neer te krabbelen.

Ziehier mijn dilemma. Wat te doen als je principieel tegen nieuwjaarsvoornemens bent, maar je toevallig aan het eind van het jaar voornemens bent je een voornemen voor te nemen? Tijdens het inslaan van de avondmaaltijd bij de plaatselijke Appie H. stond het even voor de hand liggende als drastische antwoord mij opeens helder voor ogen: direct beginnen. Zo blijf ik mijn principe trouw, en kan ik over een maand desgevraagd zeggen dat ik al sinds vorig jaar een blog heb. Dat heb ik mooi op tijd bedacht, want over een week ben ik op vakantie en was het te laat geweest. Daarmee is mijn voornemen om elke week wat te schrijven dus ook meteen weer over boord. Ik moet het even checken, maar ik verwacht dat hiermee het wereldrecord voornemen-verbreken aan diggels te schrijven. Of te zwijgen, liever gezegd. Op 18 december, als de rest van Nederland zijn voornemens nog aan het vormen is, heb ik het mijne al verbroken. Een mooi begin.

Cheers!

Gelezen? Gelachen? Geërgerd? Ingestemd? Deel het!

•